Contact No +98 914 456 0106
Fox +98 4512243226

حل و فصل دعاوی تجاری بین المللی

احتمال وقوع دعاوی حقوقی هرگز در معاملات تجاری بین المللی منقضی نیست . صادر کننده متعارفی که به رغم دقتی که در تهیه قرارداد فروش بکار برده ، باید توسل به قانون را علیه خریداری پیش بینی کند که قرارداد را نقض کرده ، که ممکن است در اوضاع و احوال مناسب ترجیح دهد به جای اینکه درگیر جریان پر هزینه و طولانی رسیدگی شود ، جلو زیانهایش را بگیرد .

 خلاصه:

داوریهای تجاری بین المللی  :

حل و فصل فرا قضایی دعوا و جریان رسیدگی های دادگاهی :

احتمال وقوع دعاوی حقوقی هرگز در معاملات تجاری بین المللی منقضی نیست . صادر کننده متعارفی که به رغم دقتی که در تهیه قرارداد فروش بکار برده ، باید توسل به قانون را علیه خریداری پیش بینی کند که قرارداد را نقض کرده ، که ممکن است در اوضاع و احوال مناسب ترجیح دهد به جای اینکه درگیر جریان پر هزینه و طولانی رسیدگی شود ، جلو زیانهایش را بگیرد . با وجود ای ، اوضاع و احوالی وجود دارد که در آن ، راه حل مزبور پذیرفتنی نیست . امکان دارد موضوع معامله پر ارزش تر از آن باشد که پذیرش ضرر را توجیه کند ، یا حقوق طرفهای ثالثی دخیل باشد یا ممکن است نقض قرارداد چنان آشکار باشد که عدم اعتراض بدان را مجاز جلوه ندهد . در این وضعیت ، مساله این است که مناسب ترین ، سریعترین و ارزانترین وسیله وسیله برای حل و فصل دعوا چیست . صادر کننده باید بیش از انعقاد قرارداد فروش صادراتی به این مساله توجه کند . هنگامیکه او از میان رسیدگی های در دسترس انتخاب خود را انجام داده است ، باید بر رسیدگی انتخاب شده باشد . تجربه نشان داده که در اینباره ، طریق آسانتر این است که در زمانی که در مورد قرارداد مذاکره می شود ، توافق به دست آید ، نه زمانی که دعوا بروز کزده است . در مورد اخیر ، طرف زیان دیده هیچ وسیله ای برای اجبار کردن طرف دیگر به توافق در مورد روش رسیدگی فرا قضایی برای حل و فصل دعوا نداد و توسل به داگاه ، تنها طریق ممکن برای اوست .

اگر صادر کننده به نفع حل و فصل فرا قضایی دعوا تصمیم بگیرد ، می تواند یک قید سازش یا یک قید داوری را در قرارداد درج کند . تفاوت بین سازش ، که میانجیگری نیز خوانده شود ، و در داوری نیز در اهداف متفاوت این آیین های رسیدگی است ، گفته شده است که: اگر طرفین بر سازش توافق کنند ، خواهان حل و فصل دوستانه دعوایشان یا مشارکت فعالانه یک شخص ثالث ، یعنی سازش دهنده ، هستند یا حداقل همید دارند بتوانند به حل و فصلی دوستانه دست یابند ؛ اما اگر بر داوری توافق کنند ، قصد دارند موضعی ترافعی اتخاذ کنند و خواهان رفع دعوا از طریق یک رای خواهند بود ولو اینکه تصمیم مزبور ، تصمیم دادرسانی خصوصی به انتخاب خود آنها باشد ، نه تصمیم دادرسانی که توسط دولت منصوب گردیده اند . بدین ترتیب داوری بیش از سازش به جریان رسیدگی دادگاهی نزدیک است .

بدیهی است که سازش بر داوری مرجح است ، اما سازش فقط هنگامی به موفقیت می انجامد که وضعیت برای آنها مهیا باشد . بطور معمول ، طرفین یک قید سازی را فقط هنگامی در قراردادشان می گنجانند که رابطه آنها به میزان کافی دوستانه باشد تا این امر موید امکان حل و فصل دعوا هستند ، توافق بر داوری است .

جنبه های کلی داوری :

مقایسه داوری و دعوای قضایی :

از نظر یک تاجر بین المللی ، داوری واجد مزایای متمایزی است . اولا طرفین یک قرارداد بین المللی می توانند حل دعوای خود را به قضات منتخبشان بسپارند . چون طرفین در کشورهای متعارفی زندگی می کنند که قوانین خود را بر مبنای مفاهیمی حقوقی بنیاد نهاده اند که دارای سوابق سنتی و فرهنگی متفاوتی هستند . ممکن است آنها تمایلی به رفتن به دادگاههای ملی نداشته باشند ولو اینکه در بیشتر کشورها دادگاههای تجاری ، کارکردی خوب دارند و عدالت را به طور موثر اعمال می کنند . ثانیا تجار، نهایی بودن رسیدگی را به صحت دقیق حقوقی ترجیح می دهند . رای داوری ، حداقل از نظر اصولی ، نهایی است ، اما یک دعوای دادگاهی می تواند موضوع پژوهش و فرجام در عالیترین دادگاه واقع شود و قبل از اینکه کلام نهایی گفته شود ، زمانی طولانی بگذرد . ثالثا داوری به طور خصوصی برگزار می شود و در دادگاهی علنی صورت نمی پذیرد و در موضوعات حساس ، این امر یک مزیت مشخص است . آخر از همه اینکه کنوانسیونهای بین المللی که بدین ترتیب ، اجرای بین المللی آنها را به طور نسبی آسان می گردانند .

گاهی ادعا شده که داوری ، سریعتر و ارزانتر از رسیدگی های دادگاهی است. این ادعا در بسیاری از موارد می توانند درست باشند ، اما در موارد دیگر ، تجار و حقوقدانان با تجربه با این ادعاها ، تا حدی با شک و تردید برخورد خواهند کرد.

اهداف سایت  |  شرایط استفاده و خرید  |  راهنما  |  افتخارات  |  بازاریابی  | نمایندگی‌ها | تبلیغات در سایت